တိုတိုရှင်းရှင်း - ဘာတွေ ပြောင်းလဲမလဲ
ဖူးခက်မှာ ကွန်ဒိုတစ်လုံးဝယ်ပြီး ပုံမှန်ထိုင်း-မြန်မာ လမ်းကြောင်းမှာ လေယာဉ်စီးနေသူများ သို့မဟုတ် ထိုင်းနိုင်ငံကို ခရီးသွားနေသူများအတွက် ဒီသတင်းက အရေးကြီးပါတယ်။ ၂၀၂၆ အောက်တိုဘာ ၁၆ ရက်မှစပြီး Civil Aviation Authority of Thailand (CAAT) ရဲ့ စည်းမျဉ်းသစ်အရ၊ စစ်ဆေးရေးစနစ်က သံသယဖြစ်ဖွယ် ပစ္စည်း၊ တားမြစ်ပစ္စည်း သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ရှာတွေ့ရင် လေဆိပ်ဝန်ထမ်းများက ခရီးသည်ကို မခေါ်ဘဲ၊ ခရီးသည်ရှေ့မှောက်မှာ မရှိဘဲပင် သင့်ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဖွင့်စစ်ဆေးနိုင်ပါပြီ။ စစ်ဆေးမှုတစ်ခုလုံးကို ဗီဒီယိုဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ စစ်ဆေးပြီးရင် တရားဝင် 'Notice of Baggage Inspection' အကြောင်းကြားစာကို အိတ်ထဲမှာ ထားခဲ့ပါမယ်။
ဒီစည်းမျဉ်းက ထိုင်းကနေ ထွက်ခွာတဲ့ လူတိုင်းကို သက်ရောက်ပါတယ် - ခရီးသွားတွေ၊ ဗီဇာနဲ့ နေထိုင်သူတွေ၊ ဖူးခက်က ကွန်ဒိုပိုင်ရှင်တွေ၊ စင်္ကာပူကို စီးပွားရေးခရီးထွက်သူတွေ အားလုံးပါ။ သို့သော် ကိုယ်ကိုင်အိတ် (carry-on) တစ်ခုတည်းနဲ့သာ လေယာဉ်စီးသူများအတွက်တော့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။
အဓိက အချက်အလက်များ
- စည်းမျဉ်းသစ်သည် ၂၀၂၆ အောက်တိုဘာ ၁၆ ရက် မှစတင်၍ အသက်ဝင်ပြီး လေဆိပ်လုပ်ငန်းရှင်များအတွက် သက်ရောက်ပါသည် (လေကြောင်းလိုင်းများအတွက်သာ မဟုတ်)။
- အိတ်ဖွင့်ခွင့်ရှိသော အကြောင်းများ - စစ်ဆေးရေးစနစ်က သံသယဖြစ်ဖွယ်ပစ္စည်း၊ သယ်ဆောင်ခွင့်မရှိသော ပစ္စည်း သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်သော ပစ္စည်းများကို ရှာတွေ့ခြင်း။
- ပိုင်ရှင် ရှိနေရန် မလိုအပ်တော့ပါ။ ယခင်က ခရီးသည်ကို အိတ်ဆီလာရန် ခေါ်ယူခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ လေဆိပ်သည် စောင့်ဆိုင်းရန် တာဝန်မရှိတော့ပါ။
- စစ်ဆေးမှုတစ်ခုလုံးကို ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းတင်ပြီး၊ Notice of Baggage Inspection ကို အိတ်ထဲတွင် ချန်ထားခဲ့ပါမည်။
- ခရီးသည်များအတွက် တရားဝင်အကြံပြုချက် - TSA စံနှုန်းအကျိုးရှိသော သော့များကို အသုံးပြုပြီး၊ အဖိုးတန်ပစ္စည်း၊ ကွဲလွယ်ပဲ့လွယ်ပစ္စည်း၊ အရေးကြီးစာရွက်စာတမ်းနှင့် လိုအပ်သောပစ္စည်းများကို ခရီးဆောင်အိတ်ထဲ မထားရန်။
- ရည်ရွယ်ချက်များမှာ လုံခြုံရေး ပိုမိုကောင်းမွန်စေရန်နှင့် စစ်ဆေးမှုအလျင်မြန်စေရန် ဖြစ်ပါသည်။
ဘာကြောင့် ဒီလို ပြောင်းလဲလိုက်တာလဲ
ခရီးဆောင်အိတ် ၁၀၀% စစ်ဆေးခြင်းဆိုတာ ထိုင်းနိုင်ငံရဲ့ ဆန်းသစ်မှု မဟုတ်ပါဘူး။ ICAO အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများက ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်ဦးပိုင်းကတည်းက တစ်ဖြည်းဖြည်း ကျင့်သုံးလာခဲ့တဲ့ စည်းကမ်းတစ်ခုပါ။ လက်တွေ့မှာ စစ်ဆေးမှုမှာ အဆင့်များစွာ ရှိပါတယ်။ ပထမဆုံး အလိုအလျောက် X-ray စက်ဖြင့် စစ်ဆေးပြီး၊ ထို့နောက် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ပုံရိပ်ကို ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကာ၊ သံသယဖြစ်ဖွယ် အိတ်များကိုသာ တတိယအဆင့်ဖြစ်သော ကိုယ်ထိလက်ရောက် ဖွင့်စစ်ခြင်းသို့ ပို့ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ ပိတ်ဆို့မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ။
စကေးကို ကြည့်ရအောင်။ Suvarnabhumi လေဆိပ်က satellite terminal အသစ်နဲ့ တစ်နှစ်ကို ခန့်မှန်းခြေ ခရီးသည် ၆၀ သန်း ကို ဝန်ဆောင်ရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး၊ ဖူးခက်လေဆိပ်ကတော့ စျေးကွက်ကိန်းဂဏန်းများအရ ၁၅-၁၈ သန်းခန့် ကိုင်တွယ်ပါတယ်။ ရာခိုင်နှုန်း အနည်းငယ်မျှသာ ဖွင့်စစ်ဆေးရန် လိုအပ်ခဲ့ရင်တောင်terminal ကြီးတစ်ခုတည်းမှာ တစ်နေ့ကို ခရီးဆောင်အိတ် ရာနှင့်ချီပါတယ်။ ခရီးသည်တစ်ဦးချင်းစီကို ထွက်ခွာချိန် မိနစ် ၄၀ ကျန်ချိန်မှာ ရှာဖွေနေတာဟာ လုံးဝ လက်တွေ့ကျမှု မရှိပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် လူကြီးမင်းက လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးကို ဖြတ်သန်းပြီး ဖြစ်နေသည့် သို့မဟုတ် lounge ထဲမှာ ထိုင်နေသည့် အချိန်မျိုးမှာပေါ့။ ဒါကြောင့် ဖြေရှင်းနည်းက ခရီးသည်မရှိဘဲ အိတ်ဖွင့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကင်မရာနဲ့ မှတ်တမ်းစာရွက်စာတမ်းနဲ့ပေါ့။
TSA သော့ - အာမခံချက် မဟုတ်ပါ
TSA သော့အကြောင်း တရားဝင်အကြံပြုချက်က ကြားရသလောက် ထိရောက်မှု မရှိပါဘူး။ TSA စံနှုန်းဆိုတာ အမေရိကန်အေဂျင်စီတစ်ခုက သတ်မှတ်ထားတာဖြစ်ပြီး၊ အမေရိကန် စစ်ဆေးရေးဝန်ထမ်းများက master key များကို ကိုင်ထားကြပါတယ်။ ထိုင်းလေဆိပ်ရဲ့ shift တိုင်းမှာ သင့်သော့အတွက် key ရှိမရှိဆိုတာ ဘယ်သူမှ အာမခံပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါ။ key မရှိဘဲ အိတ်ကို ဖွင့်ရမယ့်အခြေအနေဆိုရင်တော့ ဖွင့်ရမှာပါပဲ။ ကြိုးသော့ (cable) သို့မဟုတ် ဈေးချိုသော့တွေရဲ့ shackle က ဒီလို အခြေအနေကို အမြဲတမ်း ခံနိုင်ရည်မရှိပါဘူး။
လက်တွေ့ သင်ခန်းစာကတော့ ရှင်းပါတယ် - သင့်ခရီးဆောင်အိတ်ကို 'အမှန်တကယ် ဖွင့်ခံရမယ်၊ သူ့ကိုယ်သူ ဖွင့်တာ မဟုတ်ဘူး' လို့ ယူဆပြီး ထုပ်ပိုးပါ။
ပစ္စည်းပျောက်ရင် ဘယ်သူ တာဝန်ယူမလဲ
နှစ်ခုမြောက် အားနည်းချက်ကတော့ တာဝန်ယူမှု ပြဿနာပါ။ လေဆိပ်ရဲ့ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများက အိတ်ကို ဖွင့်တာဖြစ်ပေမယ့်၊ ခရီးသည်များက ပစ္စည်းပျောက်ဆုံးမှု တောင်းဆိုမှုတွေကို လေကြောင်းလိုင်းဆီ ပုံမှန် တင်သွင်းကြပါတယ်။ Montreal Convention အရ လေကြောင်းလိုင်းက တာဝန်ယူရမှာဖြစ်ပြီး၊ ခရီးသည်တစ်ဦးချင်း ကန့်သတ်ချက်က SDR ၁,၅၁၉ ခန့် (အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၂,၀၀၀ ခန့်) ဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းတန်ဖိုးကို အထောက်အထားနဲ့ သက်သေပြရပါတယ်။ laptop၊ ကင်မရာ၊ ရွှေ၊ ငွေသား၊ မူရင်းစာရွက်စာတမ်းနဲ့ ဆေးညွှန်းဆေးများကို ခရီးဆောင်အိတ်ထဲမှာ ထားခဲ့ရင် အကာအကွယ် အလွန်နည်းပါးပါတယ်။ စစ်ဆေးမှု ဗီဒီယိုက တရားဝင် ရှိပေမယ့်၊ ကိုယ်ပိုင်အတောင်းအခံနဲ့ ရယူဖို့ ကြိုးစားရင် ရလဒ်ကတော့ မေးခွန်းထုတ်စရာပါပဲ။
ဘယ်ပစ္စည်းတွေက အိတ်ဖွင့်စစ်ဆေးခံရနိုင်ခြေ အများဆုံးလဲ
အိတ်ဖွင့်စစ်ဆေးခံရတဲ့ အကြောင်းရင်းထဲက အများဆုံးနဲ့ အထင်ရှားဆုံးကတော့ lithium-ion ဘက်ထရီများပါ။ Power bank တွေနဲ့ အပို ဘက်ထရီတွေကို IATA စည်းမျဉ်းအရ ခရီးဆောင်အိတ်ထဲ ထည့်ခွင့် လုံးဝ မရှိပဲ ကိုယ်ကိုင်အိတ်ထဲမှာသာ သယ်ဆောင်ရပါမယ်။ ထိုင်းလေကြောင်းလိုင်းများကတော့ ထပ်ပြီး ၂၀၂၅ နွေဦးကတည်းက လေယာဉ်ပေါ်မှာ power bank သုံးခြင်းကိုပါ တားမြစ်ထားပါတယ်။ 100 Wh ထက်ကျော်တဲ့ ဘက်ထရီများက လေကြောင်းလိုင်း ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်ပြီး၊ 160 Wh ထက်ကျော်ရင်တော့ လုံးဝ လက်မခံပါဘူး။ ခရီးဆောင်အိတ်ထဲမှာ electric scooter တစ်ခု သို့မဟုတ် surf board ဘက်ထရီတစ်ခု ရှိနေရင် စစ်ဆေးမှုကို သေချာလိုလို ခံရပါလိမ့်မယ်။
နောက်ထပ် စာရင်းမှာတော့ aerosol (ဖိအားပေးဗူး)၊ camping stove အတွက် ဓာတ်ငွေ့ဗူးများ၊ ဓာတ်ငွေ့အရည်သုံး မီးခြစ်များနဲ့ ပြင်ဆင်မွမ်းမံပြီးနောက် နိုင်ငံခြားသားများ ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်သယ်ဆောင်လေ့ရှိတဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးဓာတုပစ္စည်းများ ပါပါတယ်။ ထိုင်းနိုင်ငံအထူးထားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကတော့ ဒူးရင်းသီးပါ - လေကြောင်းလိုင်းအများစုက ဒူးရင်းကို ကိုယ်ကိုင်အိတ်နဲ့ ခရီးဆောင်အိတ် နှစ်မျိုးလုံးမှာ ငြင်းပယ်ကြပါတယ်၊ လုံခြုံရေးကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အနံ့ကြောင့် compartment ထဲမှာ တစ်ပတ်လောက် ကျန်ရှိနေတတ်လို့ပါ။
ခရီးထွက်ချိန်မှသာ လူတွေ သတိရလေ့ရှိတဲ့ နောက်ဆုံးအချက်ကတော့ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များ၊ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများနဲ့ ဘာသာရေးအနုပညာပစ္စည်းများကို ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ထိုင်းနိုင်ငံမှ ထုတ်ယူခွင့် မရှိပါဘူး။ ခွင့်ပြုချက်ကို Fine Arts Department က ထုတ်ပေးပြီး၊ ကုန်ကျစရိတ်ကတော့ သိပ်များတာ မဟုတ်ပေမယ့် လုပ်ငန်းစဉ်က အလုပ်ရက် များစွာ ကြာမြင့်ပါတယ်။ ထွက်ခွာမယ့်နေ့ မနက်ဖြန်မှ ဝယ်တဲ့ အမှတ်တရပစ္စည်းတစ်ခုက အချိန်မီ တရားဝင် ထုတ်ယူလို့ မရနိုင်ပါဘူး။
သတင်းအရင်းအမြစ် - Bangkok Post